تثبیت قیمت

تثبیت قیمت زمانی اتفاق می‌افتد که دولت برای جلوگیری از گرانی یا نوسان، سقف مشخصی برای قیمت کالاها تعیین می‌کند و اجازه نمی‌دهد بازار راه خودش را برود. در اقتصاد ایران، این سیاست معمولاً روی کالاهای اساسی مثل نان، حامل‌های انرژی و نرخ ارز اعمال می‌شود تا آرامش ظاهری در بازار حفظ شود و هزینه‌های زندگی برای خانواده‌ها ناگهانی جهش نکند.

اگرچه این کار در کوتاه‌مدت خیالی آسوده به خریدار می‌دهد، اما در واقعیت مثل بستنِ خروجیِ یک دیگ بخار است. وقتی قیمت بنزین یا دلار به زور ثابت می‌ماند، فاصله قیمت واقعی با قیمت دستوری را دولت باید از جیب خود بپردازد که باعث کسری بودجه و در نهایت تورم بیشتر می‌شود. مثال ملموس آن، ثابت ماندن طولانی‌مدت نرخ ارز و سپس جهش‌های ناگهانی است که دارایی و قدرت خرید مردم را با شوک‌های بزرگ مواجه می‌کند.