تسهیل کمی

تسهیل کمی زمانی اتفاق می‌افتد که بانک مرکزی به جای تغییر ساده نرخ بهره، مستقیماً آستین بالا می‌زند و با چاپ پول، اوراق قرضه یا دارایی‌های مالی را از بانک‌ها می‌خرد. هدف این است که پول نقدِ فراوانی وارد سیستم شود تا بانک‌ها راحت‌تر به مردم و شرکت‌ها وام بدهند و چرخ اقتصاد که به دلیل رکود قفل شده، دوباره بچرخد. در واقع این یک تزریق نقدینگیِ بزرگ برای نجات از شرایط بحرانی است. در اقتصاد ایران، اگرچه این سیاست دقیقاً با استانداردهای جهانی اجرا نمی‌شود، اما اثرات مشابه آن را در رشد سریع نقدینگی می‌بینیم. وقتی پول جدید بدون پشتوانه تولید کالا وارد بازار می‌شود، شاید در ابتدا باعث رشد قیمت‌ها در بورس یا بازار مسکن شود و حس ثروتمند شدن به دارندگان این دارایی‌ها بدهد، اما خیلی زود با افزایش قیمت دلار و کالاهای مصرفی، اثر خود را به شکل تورم نشان می‌دهد و در نهایت قدرت خرید عمومی را کاهش می‌دهد.