تنظیم‌گری

تنظیم‌گری در واقع تعیین قواعد بازی در اقتصاد است. در این ساختار، دولت به‌جای آنکه خودش مستقیماً وارد خرید و فروش یا مدیریت تمام جزئیات شود، نهادهایی را مأمور می‌کند تا مراقب باشند کسی تقلب نکند یا با قدرت زیادش، دیگران را از بازار حذف نکند. هدف نهایی این است که بازارها شفاف باشند و خدماتی که به دست مردم می‌رسد، کیفیت و قیمت منطقی داشته باشد. در اقتصاد ایران، نهادهایی مثل بانک مرکزی در بازار پول یا سازمان بورس در بازار سرمایه، نقش تنظیم‌گر را ایفا می‌کنند.وقتی تنظیم‌گری در ایران به‌درستی انجام نشود، اثرش مستقیماً در زندگی روزمره ما دیده می‌شود؛ مثلاً اگر رگولاتورِ حوزه خودرو یا اینترنت ضعیف عمل کند، شرکت‌ها بدون ترس از جریمه، کیفیت را فدای سود می‌کنند یا قیمت‌ها را به‌صورت غیرواقعی بالا می‌برند. در مقابل، یک تنظیم‌گریِ هوشمندانه باعث می‌شود که مثلاً در سیستم بانکی، بانک‌ها اجازه نداشته باشند با سپرده‌های مردم وارد پروژه‌های پرخطر و سمی شوند. بنابراین، رگولاتوریِ قوی یعنی امنیتِ بیشتر برای دارایی‌های شما و جلوگیری از رانت‌خواری در بازارهای مختلف.