سپرده

سپرده در واقع همان پولی است که ما در حساب‌های بانکی‌مان می‌گذاریم. وقتی پول را به بانک می‌دهید، در حقیقت دارید به بانک وام می‌دهید تا او با این پول فعالیت اقتصادی کند. در ایران دو نوع اصلی سپرده داریم: یکی سپرده‌های دیداری یا همان حساب جاری که برای مخارج روزمره است و هر لحظه با کارت بانکی به آن دسترسی دارید، و دیگری سپرده‌های مدت‌دار که پول را برای مدتی مشخص نزد بانک قفل می‌کنید تا در عوض، سود ماهانه دریافت کنید.

در اقتصاد تورمی ایران، سپرده بانکی معمولاً به عنوان امن‌ترین راه برای کسانی شناخته می‌شود که نمی‌خواهند ریسک نوسانات بازار دلار و طلا را بپذیرند. با این حال، نکته کلیدی برای حفظ دارایی اینجاست که سود سپرده باید با نرخ تورم مقایسه شود؛ اگر تورم از سود بانکی بیشتر باشد، قدرت خرید پولی که در بانک گذاشته‌اید به مرور کم می‌شود. بانک‌ها نیز با جمع‌آوری همین سپرده‌های خرد مردم، منابع لازم برای پرداخت وام‌های مختلف را تأمین می‌کنند.