سیاست‌گذاری جمعیتی

سیاست‌گذاری جمعیتی یعنی دولت با استفاده از مشوق‌ها یا محدودیت‌ها، فرمانِ تغییرات جمعیتی کشور را به سمتی ببرد که اقتصاد در بلندمدت دچار بن‌بست نشود. در ایران، این سیاست از شعار «فرزند کمتر، زندگی بهتر» در دهه هفتاد، اکنون به سمت حمایت از فرزندآوری چرخیده است. هدف اصلی این است که تناسب بین تعداد افراد شاغل و بازنشسته حفظ شود تا زیرساخت‌های کشور توان پاسخگویی به نیازهای جامعه را داشته باشند.

این تصمیمات مستقیماً با آینده مالی شما گره خورده است. اگر جمعیت به سمت پیری برود، نیروی کار جوان برای تولید و خدمات کم می‌شود که نتیجه‌اش افزایش سن بازنشستگی، ناتوانی صندوق‌هایی مثل تأمین اجتماعی در پرداخت مستمری و در نهایت فشار مالیاتی بیشتر بر دوش شاغلان است. برای مثال، طرح‌هایی مثل واگذاری زمین یا اولویت در قرعه‌کشی خودرو برای خانواده‌های پرجمعیت، نمونه‌های ملموس از ابزارهای اقتصادی دولت برای پیشبرد این سیاست در زندگی روزمره ایرانیان است.