شاخص هزینه‌های مصرف شخصی

شاخص هزینه‌های مصرف شخصی یا همان PCE، دماسنجی است که نشان می‌دهد برای تأمین نیازهای زندگی، از نان و برنج گرفته تا هزینه درمان و بنزین، چقدر پول از جیب مردم خارج می‌شود. تفاوت اصلی این شاخص با تورم معمولی در این است که سبد کالای آن ثابت نیست؛ یعنی اگر قیمت کالایی جهش کند و مردم خرید آن را کم کنند، این شاخص خودش را با واقعیتِ جدیدِ سفره مردم تطبیق می‌دهد و تصویر دقیق‌تری از هزینه‌های واقعی ارائه می‌کند. اهمیت این شاخص در درک قدرت خرید واقعی است. در اقتصاد ایران که قیمت‌ها مدام نوسان دارند، وقتی مثلاً قیمت گوشت قرمز جهش می‌کند و مردم به ناچار مرغ را جایگزین می‌کنند، این شاخص این تغییر رفتار را می‌بیند. این عدد به ما و سیاست‌گذار می‌گوید که تورم دقیقاً کجای معیشت را هدف گرفته و آیا افزایش درآمدها توانسته حریفِ هزینه‌های واقعی زندگی شود یا خیر؛ در واقع این شاخص نشان‌دهنده کیفیت زندگی در فشار تورمی است.