صندوق ملی مسکن

صندوق ملی مسکن در واقع یک خزانه متمرکز است که دولت ایجاد کرده تا تمام پول‌های پراکنده مربوط به بخش مسکن را یک‌جا جمع کند. برخلاف بانک‌ها که به دنبال سود تجاری هستند، این صندوق هدفش این است که با تجمیع درآمدهایی مثل مالیات بر خانه‌های لوکس، بودجه‌های عمرانی و بازگشت اقساط مسکن مهر، چرخِ ساخت‌وساز پروژه‌های حمایتی را بچرخاند. این صندوق قرار است مانع از این شود که پروژه‌های بزرگ ساختمانی به‌خاطر نبودِ بودجه یا بدقولی بانک‌ها در پرداخت تسهیلات، نیمه‌کاره رها شوند.

برای فردی که در جست‌وجوی خانه‌دار شدن است، عملکرد این صندوق مستقیماً روی قیمت نهایی و اقساط وام اثر می‌گذارد. وقتی منابع این صندوق به موقع تأمین شود، دولت می‌تواند بخشی از سود بالای وام‌های بانکی را تقبل کند تا وام مسکن با نرخ کمتری (یارانه‌ای) به دست متقاضی برسد. همچنین، هزینه‌های زیرساختی مثل کشیدن لوله آب و برق در شهرک‌های جدید از همین منبع تأمین می‌شود؛ در نتیجه، فشار مالی کمتری به خریدار وارد شده و سرعت تحویل کلید خانه‌ها در طرح‌های دولتی افزایش می‌یابد.