
رشد ۱۵۳ درصدی داراییهای صندوق بیمه روستایی و عشایر
داراییهای صندوق بیمه روستایی و عشایر ۱۵۳ درصد رشد کرد و ۳۷۵ هزار مادر روستایی بیمه شدند.
ضریب نفوذ بیمه در واقع سهم صنعت بیمه از کل اقتصاد کشور است. اگر تمام پولی که مردم و شرکتها بابت انواع بیمه (از ماشین و درمان گرفته تا آتشسوزی و عمر) میپردازند را جمع بزنیم و نسبت آن را به کل درآمد کشور (تولید ناخالص داخلی) بسنجیم، این عدد به دست میآید. این شاخص به زبان ساده میگوید که بیمه چقدر به سبد هزینه خانوادههای ایرانی راه پیدا کرده و چقدر به عنوان یک ضرورت برای امنیت مالی پذیرفته شده است.
در ایران این عدد حدود ۲ تا ۲.۵ درصد است که بخش بزرگی از آن هم مربوط به بیمه اجباری شخص ثالث است. پایین بودن این رقم یعنی در حوادثی مثل زلزله یا آتشسوزیهای بزرگ، بخش عمده خسارتها بیمه نیستند و بار مالی آن مستقیماً روی دوش مردم میافتد. هرچه این ضریب در بخشهای اختیاری مثل بیمه عمر یا آتشسوزی بالاتر برود، یعنی مردم یاد گرفتهاند ریسکهای بزرگ زندگی را با هزینهای اندک به شرکتهای بیمه منتقل کنند تا با یک حادثه، تمام داراییشان از بین نرود.
در روزهایی که تنشهای منطقهای هزینههای بیمه را بالا برده و سبد خرید مردم را تغییر داده، بحث «ضریب نفوذ» دوباره داغ شده است. وقتی صنعت بیمه در جذب سرمایه و اجرای طرحهای تحولی ناکام میماند، یعنی بیمه هنوز به عمق زندگی و کسبوکار ایرانیها نفوذ نکرده و این زنگ خطری برای امنیت مالی و ثبات داراییهای جامعه است.

داراییهای صندوق بیمه روستایی و عشایر ۱۵۳ درصد رشد کرد و ۳۷۵ هزار مادر روستایی بیمه شدند.

صنعت بیمه ایران با عبور از بحرانهای اخیر، به سمت شخصیسازی خدمات و تحول دیجیتال برای افزایش اعتماد عمومی حرکت میکند.

ناترازی سرمایه و بازدهی پایین، صنعت بیمه ایران را از یک نهاد مالی اثرگذار به حاشیه رانده است.

رشد خیرهکننده حق بیمه و خسارت در بهار ۱۴۰۵ تحت تأثیر پوششهای جنگ و توسعه بیمههای زندگی.

مشکل بیمه در ایران کمبود ایده نیست، بلکه فرسودگی مقررات، تداخل نهادی و مقاومت ساختارهای سنتی در برابر اجرای تغییرات است.