اتحادیه صنفی

اتحادیه صنفی در ایران خانه‌ای برای صاحبان یک شغل مشابه است؛ جایی که مثلاً نانوایان، بنگاه‌داران یا طلافروشان دور هم جمع می‌شوند تا قوانین صنف خود را مدیریت کنند. وظیفه اصلی این تشکل‌ها چانه‌زنی برای حقوق اعضا در برابر دولت، صدور اجازه فعالیت یا همان جواز کسب و نظارت بر این است که کسی خارج از چارچوب‌های قانونی فعالیت نکند. در واقع، اتحادیه پل ارتباطی بین مغازه‌دار و نهادهای حاکمیتی مثل اداره مالیات و سازمان تعزیرات حکومتی است.

اهمیت اتحادیه برای زندگی روزمره مردم در دو بخش قیمت و اعتماد خلاصه می‌شود. وقتی شما برای تعمیر خودرو به مکانیکی می‌روید، نرخ‌نامه‌ای که روی دیوار نصب شده توسط اتحادیه تعیین شده تا جلوی سلیقه‌ای عمل کردن تعمیرکار گرفته شود. همچنین اگر از کیفیت خدماتی شکایت داشته باشید، اتحادیه اولین مرجع رسمی برای رسیدگی به مشکل شماست. از طرف دیگر، قدرت یا ضعف یک اتحادیه در مذاکره با دولت می‌تواند باعث فراوانی یا کمبود یک کالا در بازار شود؛ مثلاً توافق اتحادیه نانوایان با دولت بر سر قیمت آرد، مستقیماً هزینه نان سفره شما را تغییر می‌دهد.