اصلاح نظام بانکی

اصلاح نظام بانکی یعنی جراحیِ ساختار بانک‌ها تا یاد بگیرند فقط با پولی که واقعاً در اختیار دارند کار کنند، نه با پولی که با اضافه برداشت از بانک مرکزی (و در واقع از جیب مردم) خلق می‌کنند. در اقتصاد ایران، بسیاری از بانک‌ها به دلیل وام‌های دستوری یا مدیریت غلط، دچار «ناترازی» هستند؛ یعنی بدهی‌شان به سپرده‌گذاران و بانک مرکزی بیشتر از دارایی‌های نقد و سالم آن‌هاست. اصلاحات یعنی شفاف کردن حساب‌کتاب‌ها، اجبار بانک‌ها به فروش اموال مازاد و قدرت دادن به بانک مرکزی برای برخورد جدی با بانک‌های ناتراز و متخلف.

وقتی بانک‌ها ناتراز باشند، برای جبرانِ کسریِ خود به بانک مرکزی متوسل می‌شوند که نتیجه‌اش رشد نقدینگی و تورم در سفره شماست. برای مثال، وقتی بانکی به جای وام دادن به تولیدکننده یا مستأجر، پولش را صرف خرید زمین یا ساختن مجتمع‌های تجاری بزرگ می‌کند، هم باعث گرانی ملک می‌شود و هم دسترسی مردم عادی به تسهیلات را محدود می‌کند. اصلاح نظام بانکی یعنی پایان دادن به این چرخه تا سرمایه‌ها به جای انبار شدن در دارایی‌های سمی، به سمت تولید و وام‌های خرد حرکت کند و موتور تولید تورم خاموش شود.