
چرا آمارهای کلان اقتصادی با سفرههای مردم همخوانی ندارد؟
آمارهای کلان مثبت مانند GDP بالا، به دلیل توزیع نابرابر ثروت، بهبود معیشت همه جامعه را تضمین نمیکند.
برابری قدرت خرید یعنی به جای اینکه فقط به قیمت تابلوی صرافی نگاه کنیم، ببینیم قدرت خرید یک اسکناس مشخص در نانوایی یا سوپرمارکتِ تهران با معادل دلاریاش در شهرهای دیگر دنیا چقدر تفاوت دارد. در واقع این شاخص میگوید اگر قیمت یک سبد کالای یکسان را در ایران و خارج مقایسه کنیم، ارزش واقعی ریال در عمل و برای مصرفکننده چقدر است. در اقتصاد ایران، معمولاً نرخ دلار در بازار آزاد بسیار بالاتر از نرخ برابری قدرت خرید است؛ این یعنی زندگی در ایران برای کسی که درآمد دلاری دارد ارزان، اما برای مایی که ریال میگیریم و کالای وارداتی یا وابسته به دلار میخریم، گران تمام میشود. وقتی میشنوید قدرت خرید ریال افت کرده، یعنی سرعت رشد قیمتها در ایران از سرعت رشد قیمتها در دنیا بیشتر بوده و پول شما دیگر نمیتواند همان مقدار گوشت یا لبنیاتی را بخرد که قبلاً با همان مبلغ تهیه میکردید.
در روزهایی که نرخ دلار نوسان دارد و آمارهای رسمی با واقعیت سفره مردم متفاوت به نظر میرسد، بحث برابری قدرت خرید داغ شده است. از طرفی عضویت ایران در بریکس و مقایسه توان اقتصادی اعضا بر اساس این شاخص و از طرف دیگر، بلعیده شدن قدرت خرید دستمزدها توسط تورم، باعث شده تا مردم بپرسند ارزش واقعی پولشان در مقایسه با سایر کشورها چقدر است.

آمارهای کلان مثبت مانند GDP بالا، به دلیل توزیع نابرابر ثروت، بهبود معیشت همه جامعه را تضمین نمیکند.

اقتصاد چین با عبور از تولید کالای ارزان به فناوریهای پیشرفته، با چالش مازاد تولید و بدهی سنگین مواجه است.

شماره نخست مجله «دورنما» به تحلیل شکاف تورم، بورس، حباب سکه و نوسانات ارزی پرداخت.

عضویت در بریکس برای ایران فرصتی است که تنها با اصلاحات داخلی و پروژهسازی اقتصادی محقق میشود.

بریکس برای ایران نه یک راهکار فوری برای تحریم، بلکه بستری برای گسترش شبکههای تجاری و مالی است.

تورم در اروپا قدرت خرید حداقلبگیران را کاهش داده و تنها آلمان در شاخص قدرت خرید پیشتاز است.

شاخص بیگمک با مقایسه قیمت یک همبرگر در جهان، ابزاری ساده برای سنجش قدرت خرید و ناهماهنگی ارزی است.

شاخص بیگمک با مقایسه قیمت یک همبرگر در جهان، ابزاری سریع برای سنجش قدرت خرید و ارزش واقعی ارزهاست.

تحلیل مدلهای اقتصادی نشان میدهد نرخ ارز در سناریوی تداوم شرایط به ۲۳۰ تا ۲۴۰ هزار تومان میرسد.

اندونزی با ممنوعیت صادرات مواد خام و اجبار شرکتهای جهانی به فرآوری داخلی، از یک صادرکننده نفت به قدرت صنعتی جهانی تبدیل شد.