تخصیص سرمایه

تخصیص سرمایه در واقع هنر چیدمان دارایی‌هاست تا بیشترین بازدهی ممکن به دست آید. به زبان ساده، یعنی وقتی پولی به دست می‌آورید، آگاهانه تصمیم بگیرید چه بخشی از آن را به خرید سکه، چه بخشی را به سپرده بانکی و چه مقداری را به کسب‌وکار یا بورس اختصاص دهید. این کار بر این اصل استوار است که نباید تمام دارایی را در یک بازار خاص متمرکز کرد تا اگر آن بازار با رکود یا ریزش ناگهانی مواجه شد، کل زندگی و معیشت فرد دچار بحران نشود.

در اقتصاد ایران که با تورم‌های مزمن و نوسانات ناگهانی قیمت دلار روبروست، تخصیص درست سرمایه حکم سپر دفاعی برای خانواده‌ها را دارد. برای مثال، اگر کسی تمام دارایی‌اش را فقط به صورت نقد یا در حساب‌های بانکی معمولی نگه دارد، با جهش قیمت‌ها به سرعت قدرت خریدش را از دست می‌دهد؛ اما اگر همان فرد پولش را به درستی بین دارایی‌های مختلف مثل صندوق‌های سهامی، طلا و املاک تقسیم کند، می‌تواند همگام با تورم رشد کرده و امنیت مالی آینده‌اش را در برابر تکانه‌های اقتصادی تضمین کند.