
بحران تجرد قطعی در ایران: ۷ برابر شدن آمار در دو دهه اخیر
تجرد قطعی در ایران ۷ برابر شده و موانع اقتصادی، نه فرهنگی، عامل اصلی کاهش ازدواج و فرزندآوری است.
همچنین: جمعیت مولد
جمعیت فعال یعنی تمام کسانی که توان و تمایل ورود به بازار کار را دارند؛ چه آنهایی که در اسنپ، کارخانه یا اداره مشغولاند و چه کسانی که کفش آهنی پوشیدهاند و بهدنبال آگهیهای استخدامی میگردند. در ایران، دانشآموزان، دانشجویان، خانهدارها و بازنشستگانی که دیگر تمایلی به کار ندارند، جزو این آمار محسوب نمیشوند. در واقع، این عدد نشان میدهد چند نفر در ایران آمادهاند تا با فعالیت خود ارزش اقتصادی و درآمد خلق کنند. وقتی جمعیت فعال یک کشور نسبت به کل جمعیت کم باشد، یعنی بارِ تأمین هزینههای جامعه روی دوش تعداد کمتری میافتد. مثلاً اگر در یک خانواده ایرانی فقط یک نفر کار کند و بقیه اعضا درآمدی نداشته باشند، فشار تورم و هزینههای زندگی روی آن یک نفر بسیار سنگین میشود. در سطح کلان نیز اگر جمعیت فعال زیاد شود اما فضای کسبوکار برای جذب آنها آماده نباشد، نرخ بیکاری جهش میکند که نتیجهاش کاهش قدرت خرید عمومی و فشار مضاعف بر صندوقهای بازنشستگی است.
با نزدیک شدن به سال ۱۴۰۴، نگرانیها بابت کوچک شدن سفره اقتصاد ایران با خروج گسترده جوانان از بازار کار بالا گرفته است. وقتی فردی از یافتن شغل ناامید میشود، دیگر در آمار «جمعیت فعال» نمیگنجد؛ این یعنی کاهش نیروی مولد کشور که در کنار رشد بیکاری، فشار مضاعفی بر آینده معیشت و پایداری صندوقهای بازنشستگی وارد میکند.

تجرد قطعی در ایران ۷ برابر شده و موانع اقتصادی، نه فرهنگی، عامل اصلی کاهش ازدواج و فرزندآوری است.

جنگ و نااطمینانی اقتصادی در بهار ۱۴۰۵ منجر به افزایش بیکاری و خروج گسترده نیروی کار از بازار شد.

کاهش نرخ بیکاری ایران ناشی از خروج ناامیدانه افراد از بازار کار و افزایش جمعیت غیرفعال است، نه رونق اشتغال.

کاهش مشارکت اقتصادی، جهش جمعیت غیرفعال و افزایش بیکاری جوانان، سه زنگ خطر جدی در آمارهای بازار کار سال ۱۴۰۴ هستند.