حداقل دستمزد

حداقل دستمزد در ایران، کفِ قانونیِ پرداختی به کارگران مشمول قانون کار است که هر سال در اسفندماه برای سال بعد مشخص می‌شود. این عدد حاصل چانه‌زنی نمایندگان کارگران، کارفرمایان و دولت در «شورای عالی کار» است. هدف اصلی این است که حقوق یک کارگر ساده بتواند هزینه‌های ضروری زندگی مثل خوراک و مسکن را پوشش دهد، اما در واقعیت، این رقم معمولاً با تورم واقعی و هزینه‌های سبد معیشت فاصله دارد.

تغییر این عدد مستقیماً روی جیب شما اثر می‌گذارد؛ اگر حقوق‌بگیر باشید، افزایش آن قدرت خریدتان را در برابر موج گرانی‌ها تا حدی حفظ می‌کند. اما برای یک صاحب کسب‌وکار کوچک در بازار یا شهرک‌های صنعتی، بالا رفتن این رقم به معنای افزایش هزینه تولید است که می‌تواند منجر به گران شدن کالا یا حتی تعدیل نیرو شود. در اقتصاد ایران، تعادل بین حداقل دستمزد و تورم بسیار حساس است؛ چرا که دستمزدِ خیلی کم باعث فقر می‌شود و دستمزدِ فراتر از توان تولید، می‌تواند به نقدینگی و تورم بیشتر دامن بزند.