خودروی اقتصادی

خودروی اقتصادی به محصولاتی گفته می‌شود که سازنده در طراحی آن‌ها اولویت را به جای آپشن‌های لوکس یا قدرت موتور بالا، بر کاهش هزینه‌های تولید و مصرف سوخت گذاشته است. این خودروها طوری ساخته می‌شوند که قطعات یدکی‌شان در هر فروشگاهی پیدا شود و تعمیرکاران به راحتی از پس سرویس آن‌ها برآیند. در واقع، هدف اصلی این است که قشر متوسط جامعه بتواند با پس‌انداز یا تسهیلات خرد، صاحب وسیله نقلیه شخصی شود و هزینه‌های جاری زندگی‌اش را مدیریت کند. در اقتصاد تورمی ایران، خودروی اقتصادی فراتر از یک وسیله جابه‌جایی، نقش قلک را ایفا می‌کند. وقتی از خودروهایی مثل کوییک یا ساینا صحبت می‌کنیم، منظورمان دارایی‌هایی است که به محض نیاز به پول نقد، در کمتر از چند روز در بازار آزاد به فروش می‌رسند. برای یک خانواده ایرانی، خرید این خودروها یعنی کاهش هزینه رفت‌وآمد روزانه و همزمان داشتن یک سپر تورمی که ارزش آن همگام با سایر دارایی‌ها رشد می‌کند و برخلاف خودروهای لوکس، هزینه استهلاک و بیمه آن کمرشکن نیست.