درآمد پایه همگانی

درآمد پایه همگانی یعنی دولت مبلغ مشخصی پول را به صورت ماهانه و بدون هیچ پرسش یا شرطی به حساب تک‌تک شهروندان واریز کند. برخلاف یارانه‌هایی که فقط به گروه‌های خاص یا دهک‌های پایین تعلق می‌گیرد، در این سیستم فرقی نمی‌کند شما بیکار باشید یا مدیر یک شرکت بزرگ؛ همه سهمی برابر برای تامین نیازهای اولیه دریافت می‌کنند تا هیچ‌کس زیر خط فقر مطلق باقی نماند. در اقتصاد ایران، تجربه واریز یارانه نقدی که از سال ۱۳۸۹ آغاز شد، شباهت زیادی به این مفهوم دارد. برای مردم، این درآمد می‌تواند مانند یک چتر نجات در روزهای سختِ بیکاری یا رکود عمل کند و قدرت چانه‌زنی کارگران را بالا ببرد. اما نکته حیاتی اینجاست که اگر دولت منابع کافی برای این پرداخت نداشته باشد و به چاپ پول متوسل شود، تورم ناشی از آن خیلی زود ارزش این یارانه را می‌بلعد و عملاً سودی به حال سفره خانواده‌ها نخواهد داشت.