ذخیره‌سازی

ذخیره‌سازی در صنعت نفت و گاز، حکم همان انبار کردن کالا را دارد؛ با این تفاوت که اینجا با حجم‌های عظیمی از انرژی در مخازن غول‌پیکر یا نفت‌کش‌های روی آب سروکار داریم. وقتی ایران نمی‌تواند به هر دلیلی مثل تحریم یا کاهش قیمت جهانی، نفت خود را بلافاصله بفروشد، به‌جای بستن چاه‌ها که هزینه فنی و مالی سنگینی دارد، محصول را ذخیره می‌کند. این کار اجازه می‌دهد جریان تولید در میدان‌های نفتی جنوب کشور قطع نشود و زیرساخت‌ها آسیب نبینند.

این موضوع مستقیماً با دارایی مردم گره خورده است؛ چون بخش بزرگی از بودجه کشور به درآمد نفت وابسته است. وقتی ظرفیت ذخیره‌سازی بالا باشد، دولت مجبور نیست نفت را در اوج ارزانی یا تحت فشار خریدار، به حراج بگذارد. برای مثال، ایران با استفاده از ذخیره‌سازی روی آب در خلیج‌فارس، زمان می‌خرد تا با بهبود شرایط بین‌المللی، ارز بیشتری از فروش نفت وارد کشور کند که نتیجه آن کنترل بهتر نرخ دلار و کاهش فشارهای تورمی بر معیشت جامعه است.