
نفت در مرز ۱۰۷ دلار؛ سایه ناامنی هرمز بر بازار انرژی
نفت در مرز ۱۰۷ دلار و بحران دیزل، هزینه زنجیره تامین جهانی را به دلیل تنشهای هرمز افزایش داده است.
اوپک را میتوان یک «باشگاه» از کشورهای صاحب نفت دانست که ایران یکی از بنیانگذاران اصلی آن است. اعضای این سازمان دور هم جمع میشوند تا توافق کنند هر کشور چقدر نفت بفروشد. هدف آنها این است که با کنترل عرضه، از سقوط قیمت نفت جلوگیری کنند تا درآمدهای ملیشان آسیب نبیند. در واقع، اوپک سعی میکند تعادلی ایجاد کند که نه خریدار از گرانی منصرف شود و نه فروشنده ضرر کند. برای یک ایرانی، اخبار اوپک به معنی پیشبینی قیمت دلار و تورم است. از آنجا که بخش بزرگی از بودجه کشور ما از فروش نفت تأمین میشود، هر بشکه نفتی که گرانتر فروخته شود، به معنای دست بازتر دولت برای تأمین کالاهای اساسی و کنترل نرخ ارز است. اگر اوپک در حفظ قیمتها موفق باشد، فشار کمتری به ارزش ریال وارد میشود و برعکس، شکست توافقات این سازمان میتواند باعث کسری بودجه و موج جدیدی از گرانیها در بازار داخلی شود.
با بازگشت احتمالی ترامپ و تشدید تنشها در خلیج فارس، نقش اوپک در تنظیم بازار نفت دوباره حیاتی شده است. پیشبینی حضور ایران در جمع صادرکنندگان برتر سال ۲۰۲۵ و تداوم تقاضای چین، نشان میدهد که تصمیمات این سازمان بر درآمدهای ارزی ما و ثبات قیمت جهانی در سایه بحرانهای ژئوپلیتیک اثر مستقیم دارد.

نفت در مرز ۱۰۷ دلار و بحران دیزل، هزینه زنجیره تامین جهانی را به دلیل تنشهای هرمز افزایش داده است.

قیمت نفت سنگین ایران با جهشی چشمگیر در سپتامبر ۲۰۲۶ از مرز ۱۰۵ دلار عبور کرد.

امارات و عمان با دور زدن تنگه هرمز توانستند درآمدهای نفتی خود را افزایش دهند، اما اقتصاد غیرنفتی آنها آسیب دیده است.

چین با واردات روزانه بیش از ۱۳ میلیون بشکه، صدرنشین واردات نفت جهان در سال ۲۰۲۵ شد.

ایران با صادرات روزانه حدود ۲.۱ میلیون بشکه نفت در سال ۲۰۲۵، در رتبه دهم صادرکنندگان بزرگ جهان قرار گرفت.

جهش قیمت نفت در سال ۱۳۵۲ درآمد ارزی ایران را به شکل بیسابقهای افزایش داد.

جیپیمورگان از ناتوانی در مدلسازی بازار نفت خبر داد؛ بازاری که با کاهش ذخایر و ریسکهای سیاسی دستوپا میزند.

بحران تنگه هرمز قیمت نفت را از ۱۰۸ دلار عبور داد و سوپاپهای اطمینان بازار انرژی تخلیه شدند.

جهش نفت برنت به ۱۰۸ دلار به دنبال حملات به خط لوله عربستان و تشدید کسری عرضه جهانی.

بازار نفت در حال گذار از «پرمیوم ریسک» به «کمبود فیزیکی» است که با کاهش ذخایر جهانی تشدید میشود.

ایران به دلیل تحریمها، برخلاف گذشته، از جهش قیمت جهانی نفت نفعی نمیبرد و درگیر بازی فرسایشی شده است.

کاهش شدید تولید نفت عربستان و تنشهای منطقهای، قیمت جهانی نفت را به بالای ۱۰۰ دلار رساند.

اوپکپلاس با کاهش نفوذ در بازار جهانی نفت، به دنبال تعیین سهمیههای تولید سال ۲۰۲۷ در میان تنشهای داخلی است.

اوپک با خروج اعضای کلیدی و تغییر رفتار چین، قدرت انحصاری خود را در بازار نفت از دست میدهد.

ونزوئلا و آمریکا برای افزایش تولید نفت به ۱.۵ میلیون بشکه در روز، توافقی ۲۵ ساله امضا کردند.