نفت شیل

برخلاف نفت معمولی که در مخازن بزرگ زیرزمینی جمع شده و با یک چاه ساده بیرون می‌آید، نفت شیل مثل قطراتی است که داخل بافت سنگ‌های سخت گیر افتاده است. برای بیرون کشیدن این نفت، باید سنگ‌ها را با فشار بالای آب و مواد شیمیایی شکست که به آن فراکینگ می‌گویند. این روش استخراج گران‌تر از چاه‌های معمولی ایران تمام می‌شود، اما باعث شده تا بازارهای جهانی دیگر فقط محتاج نفت خاورمیانه نباشند. برای ما در ایران، نفت شیل یعنی یک رقیب که اجازه نمی‌دهد قیمت نفت خیلی بالا برود. هر زمان که قیمت جهانی نفت کمی رشد می‌کند، تولیدکنندگان شیل وارد بازار می‌شوند و با عرضه انبوه، قیمت را پایین می‌کشند. این اتفاق مستقیما روی درآمد ارزی دولت ایران اثر می‌گذارد؛ یعنی وقتی شیل رونق می‌گیرد، احتمال کسری بودجه در ایران بیشتر شده و در نتیجه فشار تورمی و نوسان قیمت دلار در زندگی روزمره مردم ملموس‌تر می‌شود.