رقابت ناقص

در یک بازار ایده‌آل، تعداد فروشنده‌ها آن‌قدر زیاد است که هیچ‌کس به‌تنهایی نمی‌تواند قیمت را جابه‌جا کند. اما در رقابت ناقص، این تعادل به‌هم می‌خورد. در اینجا چند شرکت بزرگ یا حتی یک انحصارگر وجود دارند که چون رقیب جدی ندارند، می‌توانند قیمت را بالاتر از حد منصفانه نگه دارند یا کیفیت را فدای سود خود کنند. در واقع، در این بازارها ورود برای رقبای جدید سخت است و اطلاعات به‌طور برابر در اختیار همه قرار نمی‌گیرد.

این موضوع مستقیماً روی قدرت خرید شما اثر می‌گذارد. بارزترین مثال آن در ایران، صنعت خودرو است. وقتی واردات محدود است و چند خودروساز بزرگ بازار را در دست دارند، آن‌ها تعیین می‌کنند که شما با چه قیمتی و چه کیفیتی ماشین بخرید. در چنین فضایی، چون رقابت واقعی وجود ندارد، انگیزه برای نوآوری کم می‌شود و مصرف‌کننده ناچار است هزینه‌ی ناکارآمدیِ تولیدکننده را از دارایی خود بپردازد. این وضعیت در بخش‌هایی مثل تأمین اینترنت یا برخی صنایع بالادستی هم دیده می‌شود که در نهایت باعث گرانی کالا و خدمات برای مردم عادی می‌گردد.