رکود اقتصادی

رکود اقتصادی به زبان ساده یعنی «سرد شدن» موتور اقتصاد. وقتی برای حداقل دو فصل متوالی، ارزش کل کالاها و خدماتی که در کشور تولید می‌شود نسبت به قبل کمتر شود، اقتصاد وارد دوره رکود شده است. در این شرایط، انبار کارخانه‌ها پر از کالاهای فروش‌نرفته می‌ماند، پروژه‌های ساخت‌وساز متوقف می‌شوند و بانک‌ها هم تمایل کمتری به پرداخت وام دارند، چون امیدی به رونق و سودآوری سریع در بازار نیست.

برای یک خانواده ایرانی، رکود به معنای به خطر افتادن امنیت شغلی و سخت‌تر شدن کسب درآمد است. به عنوان مثال، وقتی بازار مسکن در ایران وارد رکود می‌شود، نه تنها مهندسان و کارگران ساختمانی، بلکه فروشندگان آهن، شیرآلات و حتی بنگاه‌های املاک هم با افت شدید درآمد مواجه می‌شوند. در اقتصاد ایران، رکود اغلب با تورم گره می‌خورد؛ یعنی در حالی که قیمت‌ها بالا می‌رود، بازارها سوت‌وکور هستند و درآمدها ثابت می‌ماند که این وضعیت مستقیماً قدرت خرید و ارزش پس‌انداز مردم را کاهش می‌دهد.