
بانکها و موسسات اعتباریضرورت اصلاح نظام بانکی و بازگشت به رسالت واسطهگری مالی
سیستم بانکی ایران باید از بنگاهداری سوگیرانه به سمت واسطهگری مالی مستقل و شفاف تغییر مسیر دهد.
ریسک نکول در واقع همان احتمال «بدقولی» در دنیای مالی است. وقتی شما به دولت، بانک یا یک شرکت خصوصی پول قرض میدهید، مثلاً با خرید اوراق مشارکت یا باز کردن سپرده، همیشه این احتمال وجود دارد که طرف مقابل به هر دلیلی مثل ورشکستگی یا کمبود نقدینگی، نتواند سر موعد پولتان را پس بدهد. هرچه احتمالِ این ناتوانی در پرداخت بیشتر باشد، میگوییم ریسک نکول آن دارایی بالاتر است.
در بازار ایران، این ریسک را بیشتر در «اوراق صکوک شرکتی» در بورس یا حتی در سپردهگذاری در موسسات مالی میبینیم. به طور معمول، هرجا سود پیشنهادی بسیار بالاتر از نرخ مصوب باشد، یعنی ریسک نکول هم بالاتر است؛ چون آن شرکت یا نهاد برای جبرانِ خطرِ احتمالیِ پس ندادن پول، مجبور است سود بیشتری به شما وعده بدهد. تجربه تلخ موسسات اعتباری غیرمجاز در سالهای گذشته، نمونهای عینی از لمس ریسک نکول برای مردم بود که نشان داد سودِ زیاد همیشه با خطرِ از دست رفتن اصل سرمایه همراه است.
ناترازی برق و نیاز مبرم به سرمایهگذاری در نیروگاهها، بار دیگر «ریسک نکول» یا همان احتمال بدقولی در بازپرداخت بدهیها را به صدر اخبار آورده است. در اقتصاد ایران، وقتی دولت در پرداخت مطالبات پیمانکاران انرژی تأخیر میکند، سرمایهگذاران نگران بازگشت اصل و سود پول خود میشوند. اکنون راهکارهای بیمهای برای پوشش این ریسک، به عنوان کلیدِ جلب اعتماد و خروج از بحران خاموشی مطرح شدهاند.

سیستم بانکی ایران باید از بنگاهداری سوگیرانه به سمت واسطهگری مالی مستقل و شفاف تغییر مسیر دهد.

صندوقهای ارزی جدید بورس امکان سرمایهگذاری خرد ارزی با سود دورهای و ریسک پایین را فراهم میکنند.

بانک مرکزی برای تامین مالی صنایع آسیبدیده از جنگ گواهی ارزی منتشر کرده، اما چالشهای ساختاری نقدشوندگی آن را تهدید میکند.

بیمه با کاهش ریسک و هزینه تامین مالی، راه را برای جذب سرمایه خصوصی و حل بحران ناترازی برق هموار میکند.