صنایع مادر

صنایع مادر را می‌توان ریشه درخت تولید دانست؛ کارخانه‌هایی که مستقیماً برای مردم کالا نمی‌سازند، اما بدون آن‌ها هیچ کارخانه دیگری کار نمی‌کند. در ایران، این صنایع شامل غول‌های معدنی، فلزی و پتروشیمی هستند که مواد خام را به شمش، ورق یا مواد پایه تبدیل می‌کنند تا در اختیار تولیدکنندگان خرد قرار بگیرد. به زبان ساده، اگر این صنایع نباشند، زنجیره تولید در کشور قطع می‌شود.

اهمیت این بخش برای زندگی روزمره ما در دو جا خودش را نشان می‌دهد: بورس و قیمت کالا. بخش بزرگی از ارزش بورس تهران متعلق به همین شرکت‌های شاخص‌ساز است و سود و زیان آن‌ها مستقیماً روی ارزش دارایی و سهام عدالت مردم اثر می‌گذارد. همچنین، وقتی هزینه تولید در صنایع مادر به دلیل نوسان ارز یا انرژی بالا می‌رود، قیمت نهایی محصولاتی مثل میلگرد ساختمان یا بدنه خودرو گران می‌شود و مستقیماً از جیب مصرف‌کننده ایرانی هزینه می‌شود.