پالایش

پالایش در واقع همان آشپزخانه بزرگ صنعت نفت است. نفت خامی که از دل زمین بیرون می‌آید، به تنهایی نه در باک ماشین می‌سوزد و نه چرخ کارخانه‌ای را می‌چرخاند. در فرآیند پالایش، این مایع سیاه را در برج‌های تقطیر حرارت می‌دهند تا بر اساس وزن و دمای جوش، به اجزای مفیدی مثل بنزین، نفت‌گاز، سوخت هواپیما و مواد اولیه پتروشیمی تبدیل شود. در ایران، پالایشگاه‌های بزرگی مثل آبادان، اصفهان و ستاره خلیج فارس این وظیفه حیاتی را بر عهده دارند تا کشور از واردات سوخت بی‌نیاز بماند. برای مردم ایران، پالایش یعنی فاصله بین داشتن نفت و داشتن بنزین. اگر پالایشگاه‌های ما با تمام ظرفیت کار نکنند، دولت ناچار به واردات بنزین با دلار گران می‌شود که فشار آن در نهایت به بودجه عمومی وارد می‌آید. از طرف دیگر، بخش بزرگی از بازار بورس تهران را نمادهای پالایشی تشکیل می‌دهند؛ بنابراین نوسان قیمت نفت جهانی و فرمول‌های قیمت‌گذاری فرآورده‌ها، مستقیماً روی سود سهام عدالت و دارایی میلیون‌ها ایرانی که سهامدار این شرکت‌ها هستند، اثر می‌گذارد.