پنجره واحد

پنجره واحد در واقع یک ایستگاه مرکزی برای انجام تمام کارهای اداریِ یک فعالیت اقتصادی است. تصور کنید می‌خواهید کسب‌وکاری راه بیندازید یا کالایی را وارد کشور کنید؛ در حالت سنتی باید به چندین وزارتخانه و نهاد مختلف سر می‌زدید که هر کدام مدارک خاص خودشان را می‌خواستند. اما در پنجره واحد، شما فقط با یک درگاه اینترنتی طرف هستید و این خودِ دستگاه‌های دولتی هستند که پشت صحنه اطلاعات را با هم تبادل می‌کنند تا پاسخ نهایی را به شما بدهند.

در اقتصاد ایران که پیچیدگی‌های اداری گاهی ماه‌ها وقتِ سرمایه‌گذار را تلف می‌کند، سامانه‌هایی مثل «درگاه ملی مجوزها» یا «سامانه جامع تجارت» نمونه‌هایی از پنجره واحد هستند. وقتی زمانِ صدور یک مجوز از چند ماه به چند روز کاهش پیدا می‌کند، هزینه‌ی تولید برای کارآفرین پایین می‌آید و در نهایت کالا با قیمت منصفانه‌تری به دست شما می‌رسد. علاوه بر این، وقتی تماس مستقیم با کارمند اداره حذف شود و همه‌چیز سیستمی پیش برود، بساط پارتی‌بازی و رشوه برای جلو انداختن کارها جمع شده و امنیت دارایی مردم بیشتر می‌شود.