درس‌های تاریخی از شکست کنترل قیمت شکر در جنگ جهانی اول
کنترل قیمت‌ها با ایجاد کمبود و بوروکراسی، به جای حمایت از مصرف‌کننده، به قفسه‌های خالی و رانت‌خواری منجر می‌شود.
نکات کلیدی
- ۱تلاش هربرت هوور برای کنترل قیمت شکر در جنگ جهانی اول، به جای ثبات، منجر به کمبودهای گسترده شد.
- ۲قیمت‌های دستوری با سرکوب سیگنال‌های بازار، مصرف را افزایش و تولید را کاهش دادند.
- ۳این مداخله باعث ایجاد یک مارپیچ بوروکراتیک شد که دولت را مجبور به کنترل تمام زنجیره تأمین کرد.
- ۴«مساله دانش» نشان می‌دهد که برنامه‌ریزان مرکزی نمی‌توانند جایگزین فرآیند کشف قیمت در بازار شوند.
- ۵این تجربه تاریخی هشداری است که کنترل قیمت‌ها همواره به رانت‌خواری و هزینه‌های بالاتر برای مصرف‌کننده ختم می‌شود.
عددهای این خبر
| مصرف سرانه سالانه شکر قبل از جنگ | ۸۵ پوند | |
| تعداد نتایج جست‌وجوی عبارت قحطی شکر در سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۰ | ۲۰,۰۰۰ |
چرا این خبر مهم است؟
این خبر به ما می‌آموزد که چرا قیمت‌ها در بازار، فراتر از اعداد، ابزارهای حیاتی برای هماهنگی تصمیمات میلیون‌ها انسان هستند و دستکاری آن‌ها پیامدهای ناخواسته و مخربی دارد.
نهادها و اشخاص
هربرت هوور· مدیر اداره مواد غذایی ایالات متحده در زمان جنگوودرو ویلسون· رئیس‌جمهور وقت ایالات متحدهلودویگ فون میزس· نظریه‌پرداز اقتصادی (مداخله‌گرایی)اداره مواد غذایی ایالات متحده· نهاد مسئول تنظیم بازار مواد غذایی