تغییر پارادایم در مسکن: دولت باید رهبر ارکستر باشد، نه نوازنده

مسکن و زیرساخت مسکن، ساختمان و زیرساخت ۱۱ شهریور ۱۴۰۵خوانش بورسی از گزارش دنیای اقتصاد روش تهیه

سیاست مسکن ایران باید از «ساخت‌وسازِ صرف» به «سیاستگذاریِ کیفیتِ زیست» و هماهنگیِ بین‌بخشی تغییر جهت دهد.

این خبر به کدام بازارها مربوط است؟

چه چیزی را دنبال کنیم: پیگیری تغییرات در «طرح جامع مسکن» و میزان تفویض اختیارات به شهرداری‌ها در برنامه‌های آتی دولت.

۱مسکن در ایران نباید صرفاً به عنوان یک کالای ساختمانی دیده شود، بلکه باید به عنوان بستری برای کیفیت زیست و خدمات اجتماعی بازتعریف شود.
۲طرح جامع مسکن باید از یک دایرةالمعارف جزئیات اجرایی به یک سند راهبردی و قطب‌نمای سیاست‌گذاری تبدیل شود.
۳ضرورت تفکیک وظایف میان دولت مرکزی (سیاست‌گذار) و شهرداری‌ها (مجری) برای پاسخگویی به نیازهای متنوع محلی حیاتی است.
۴سیاست‌گذاری مسکن باید با تغییرات اجتماعی، سبک‌های زندگی جدید و تنوع تقاضا همگام شود.
۵مشارکت شهروندان و ارزیابی تاثیرات اجتماعی باید به جایگاه اصلی در فرآیند تصمیم‌گیری‌های کلان مسکن ارتقا یابد.

برای شهروندان، این یعنی مسکن فقط چهاردیواری نیست؛ بلکه دسترسی به خدمات و کیفیت زندگی است که باید در اولویت سیاست‌ها قرار گیرد.