
گزارش IEA: برقیسازی نیازمند توسعه منابع پاک برق است
برقیسازی اقتصاد نیازمند توسعه همزمان منابع پاک تولید برق برای کاهش واقعی انتشار کربن است.
همچنین: انرژیهای پاک
انرژی پاک یعنی تولید قدرت و برق از منابعی که نه تمام میشوند و نه مثل سوختهای فسیلی مانند مازوت و گاز، هوا را سیاه میکنند. در ایران که بخش بزرگی از برق ما با سوزاندن گاز و گازوئیل در نیروگاهها تولید میشود، انرژی پاک یعنی استفاده از تابش سخاوتمندانه خورشید در کویرها یا وزش باد در مناطقی مثل منجیل و خواف برای روشن نگه داشتن چراغ خانهها بدون آسیب به محیط زیست و ریههای شهروندان. برای یک ایرانی، انرژی پاک فقط یک شعار محیط زیستی نیست، بلکه راهکاری برای فرار از ناترازی برق است. وقتی نیروگاههای حرارتی در اوج گرما کم میآورند و برق صنایع یا مغازهها قطع میشود، ضرر اقتصادی مستقیم به جیب و معیشت مردم میخورد. توسعه این انرژیها یعنی پایداری شبکه و کاهش هزینههای سلامت. از طرفی، طرحهایی مثل نصب پنل خورشیدی روی پشتبام خانهها، یک مدل سرمایهگذاری است که در آن فرد با فروش برق تولیدی به شبکه، درآمد ماهانه تضمینشده و بدون ریسک کسب میکند.
در روزهایی که ناترازی بنزین و آلودگی هوا به دغدغه اصلی معیشتی تبدیل شده، تمرکز بر توسعه شبکه ریلی به عنوان جایگزینِ سوختبرِ جادهای، بیش از پیش اهمیت یافته است. این تغییر مسیر در ترانزیت، تلاشی برای کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی و حرکت به سمت الگوهای انرژی پاک است تا هم هزینههای دولت کم شود و هم فشار زیستمحیطی بر زندگی مردم کاهش یابد.

برقیسازی اقتصاد نیازمند توسعه همزمان منابع پاک تولید برق برای کاهش واقعی انتشار کربن است.

دولت آمریکا استانداردهای مصرف سوخت خودروها را کاهش میدهد تا قیمت خودروهای جدید ارزانتر شود.

نگرانی عمومی در آمریکا نسبت به مصرف سرسامآور برق و آب توسط مراکز داده هوش مصنوعی افزایش یافته است.

دولت آمریکا مقررات محدودکننده انتشار کربن نیروگاهها را با هدف حمایت از انرژیهای فسیلی لغو کرد.

اتحادیه اروپا برای مقابله با نفوذ چین و تأمین منابع استراتژیک، ۲۰۰ میلیون یورو در گرینلند سرمایهگذاری میکند.

تولید فولاد چین به دلیل بحران مسکن و رکود اقتصادی به کمترین میزان در یک دهه اخیر رسید.

چین با تکیه بر ذخایر انرژی و تکنولوژی سبز، از بحران تنگه هرمز برای تضعیف رقبای آسیایی و تثبیت سلطه تولیدی خود استفاده میکند.

دولت با تمرکز بر توسعه راهآهن و کریدورهای ترانزیتی در مرزها، به دنبال کاهش مصرف سوخت و ارتقای جایگاه تجاری ایران است.