انفال

انفال در اقتصاد ایران به زبان ساده یعنی تمام آن دارایی‌های خدادادی و ثروت‌های کلانی که صاحب شخصی ندارند و متعلق به عموم مردم هستند. از ذخایر عظیم نفت و گاز در جنوب گرفته تا معادن مس و سنگ‌آهن، جنگل‌ها، دریاها و حتی زمین‌های رها شده، همگی در دسته انفال قرار می‌گیرند. طبق قانون اساسی، مدیریت این دارایی‌ها بر عهده دولت است تا به جای آنکه در اختیار یک گروه خاص باشد، برای منافع کل جامعه به کار گرفته شود.

اهمیت انفال در زندگی روزمره ما زمانی روشن می‌شود که بدانیم بخش بزرگی از بودجه سالانه کشور، یعنی پولی که صرف ساخت بیمارستان، جاده و امنیت می‌شود، از فروش همین منابع تأمین می‌گردد. برای مثال، وقتی از درآمدهای نفتی یا بهره‌مالکانه معادن بزرگ صحبت می‌کنیم، در واقع درباره تبدیل ثروت‌های ملی به نقدینگی برای اداره کشور حرف می‌زنیم. مدیریت درست انفال به معنای توزیع عادلانه ثروت بین همه ایرانیان است و هرگونه رانت یا هدررفت در این بخش، مستقیماً به معنای برداشت غیرقانونی از جیب مردم و نسل‌های آینده خواهد بود.