ثبات سیاسی

ثبات سیاسی یعنی ساختار تصمیم‌گیری در کشور به شکلی باشد که بتوان آینده را تا حد زیادی پیش‌بینی کرد. این موضوع فقط به معنای تغییر نکردنِ مسئولان نیست، بلکه یعنی قوانین اصلی بازی اقتصاد، مثل نحوه تعامل با دنیا یا قوانین مالکیت، با هر جابه‌جایی سیاسی زیرورو نشود. وقتی ثبات وجود دارد، فعال اقتصادی و تولیدکننده می‌داند که فردا صبح با بخشنامه‌ای که کل تجارتش را ممنوع یا دارایی‌اش را بی‌ارزش کند، بیدار نخواهد شد.

برای ما در ایران، ثبات سیاسی مستقیماً با قیمت دلار و امنیت دارایی‌ها گره خورده است. هر زمان که تنش‌های سیاسی یا احتمال تغییرات ناگهانی در سیاست خارجی بالا می‌رود، مردم برای حفظ ارزش پولشان به سمت بازارهای زودنقدشونده مثل طلا و ارز هجوم می‌برند که باعث موج‌های تورمی می‌شود. در مقابل، ثبات باعث می‌شود پول‌ها به جای «فرار از ریال»، به سمت سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت در تولید و بورس برود، چون ریسک غافلگیری سیاسی کم شده و می‌توان برای آینده برنامه‌ریزی کرد.