سهمیه‌بندی

سهمیه‌بندی زمانی اتفاق می‌افتد که عرضه یک کالا کمتر از تقاضای مردم باشد و دولت نخواهد یا نتواند اجازه دهد قیمت با مکانیزم بازار آزاد بالا برود. در این حالت، به جای اینکه قیمت تعیین کند چه کسی کالا را بخرد، دولت با ابزارهایی مثل کارت سوخت، کوپن یا حواله‌های بانکی، سهم مشخصی برای هر نفر یا هر واحد تولیدی تعیین می‌کند تا کالا با قیمتی پایین‌تر از بازار توزیع شود. این کار در واقع تلاشی برای برقراری عدالت در دسترسی به منابع محدود در شرایط اضطراری یا تورمی است. این سیاست مستقیماً روی جیب و سبک زندگی شما اثر می‌گذارد چون باعث ایجاد قیمت دوگانه در بازار می‌شود. برای مثال در مورد بنزین، شما ماهانه مقدار مشخصی سهمیه ارزان‌قیمت دارید و برای مصرف بیشتر مجبور به پرداخت هزینه دوبرابری هستید؛ این یعنی بخشی از ثروت شما به میزان دسترسی‌تان به این سهمیه‌ها گره خورده است. اگرچه سهمیه‌بندی در کوتاه‌مدت از معیشت مردم در برابر گرانی محافظت می‌کند، اما در طولانی‌مدت معمولاً به ایجاد صف، بازار سیاه و کاهش کیفیت کالاها منجر می‌شود.