بازار بین‌بانکی

بازار بین‌بانکی در واقع مثل یک صندوق قرض‌الحسنه بزرگ بین خودِ بانک‌هاست. در پایان هر روز کاری، برخی بانک‌ها با مازاد پول و برخی دیگر به دلیل برداشت‌های مشتریان یا اعطای تسهیلات، با کمبود نقدینگی روبرو می‌شوند. در این بازار، بانک‌های دارای مازاد، پول خود را به بانک‌های نیازمند وام می‌دهند تا تعادل نقدینگی در کل سیستم بانکی ایران حفظ شود و هیچ بانکی برای پرداخت چک‌ها یا جابه‌جایی پول مردم با بن‌بست روبرو نشود.

تغییرات نرخ سود در این بازار مستقیماً روی جیب شما اثر می‌گذارد. وقتی نرخ بین‌بانکی بالا می‌رود، یعنی پول در شبکه بانکی کمیاب شده و بانک‌ها برای جذب سرمایه شما حاضرند سود سپرده بیشتری بپردازند یا در مقابل، وام‌های گران‌تری به مشتریان بدهند. برای مثال، اگر بانک مرکزی بخواهد تورم را کنترل کند، با مدیریت این بازار هزینه‌ استقراض را بالا می‌برد که در نهایت باعث می‌شود تمایل بانک‌ها به پرداخت وام‌های خرد کاهش یابد و سرعت گردش پول در اقتصاد ایران کمتر شود.