حساب ذخیره ارزی

حساب ذخیره ارزی در واقع ضربه‌گیرِ بودجه دولت در برابر نوسانات قیمت نفت است. وقتی دولت ایران نفت را گران‌تر از عددِ پیش‌بینی شده در بودجه می‌فروشد، مازاد این پول را به جای خرج کردنِ مستقیم، در این حساب ذخیره می‌کند. این کار اجازه نمی‌دهد ورودِ ناگهانی حجم زیادی دلار به اقتصاد، باعث سرکوب قیمت ارز یا تورمِ کاذب شود و در مقابل، وقتی قیمت نفت پایین می‌آید، دولت می‌تواند از این ذخیره برای جبران کمبودهایش استفاده کند.

تأثیر این حساب بر زندگی مردم مستقیم است؛ اگر این قلک پر باشد، دولت در روزهای بحران به جای چاپ پول یا استقراض از بانک مرکزی که باعث تورم و گران شدن کالاها می‌شود، از موجودی این حساب استفاده می‌کند. با این حال، در سال‌های گذشته بخش زیادی از این منابع صرف بدهی‌های دولتی شده است؛ در حالی که قرار بود این پول به شکل وام ارزی به تولیدکنندگان ایرانی داده شود تا با نوسازی کارخانه‌ها، اشتغال ایجاد کنند و ارزش پول ملی را در برابر دلار حفظ نمایند.