فروش فوری

فروش فوری در ادبیات اقتصادی ایران به معنای معامله‌ای است که در آن فاصله بین پرداخت وجه و تحویل کالا یا نقد شدن دارایی بسیار کوتاه است. برخلاف پیش‌فروش که خریدار ماه‌ها منتظر می‌ماند، در فروش فوری اولویت با سرعت است. این مفهوم هم در عرضه دولتی کالاها و هم در معاملات شخصی بین مردم کاربرد دارد و هدف اصلی آن، گردش سریع نقدینگی در بازار است.

در زندگی روزمره، ما بیشتر با فروش فوری خودرو روبرو هستیم؛ جایی که خریدار کل مبلغ را یک‌جا می‌پردازد تا خودرو را نهایتاً سه ماهه تحویل بگیرد. اما در بازارهای دیگر مثل مسکن، وقتی شخصی فروش فوری انجام می‌دهد، معمولاً به دلیل نیاز مبرم به پول نقد (مثلاً برای پاس کردن چک یا مهاجرت)، ملک خود را کمی ارزان‌تر از قیمت واقعی بازار عرضه می‌کند تا سریع‌تر به پول برسد. برای خریدار، این یک فرصت برای خرید زیر قیمت و برای فروشنده، راهی برای فرار از بن‌بست مالی است.