مدیریت دارایی و بدهی

مدیریت دارایی و بدهی یا همان ALM، مثل یک ترازوی دقیق در قلب بانک‌ها و صندوق‌های سرمایه‌گذاری عمل می‌کند. در یک کفه، دارایی‌هایی مثل وام‌های پرداختی به مشتریان و سرمایه‌گذاری در بورس قرار دارد و در کفه دیگر، بدهی‌هایی مثل سپرده‌های مردم و وام‌های دریافتی از بانک مرکزی. هنر این مدیریت در این است که اجازه ندهد بین زمانِ نقد شدنِ دارایی‌ها و زمانِ پرداختِ بدهی‌ها شکاف ایجاد شود؛ یعنی بانک همیشه پول نقد کافی برای پس دادنِ سپرده‌های شما داشته باشد، بدون اینکه سرمایه‌اش را بیهوده در گاوصندوق قفل کند.

در اقتصاد ایران که تورم و نرخ سود مدام تغییر می‌کند، این مدیریت برای حفظ ارزش پول شما حیاتی است. مثلاً اگر بانکی تمام سپرده‌های کوتاه‌مدت مردم را صرفِ دادنِ وام‌های مسکن ۲۰ ساله کند، در صورت هجومِ هم‌زمانِ مشتریان برای برداشتِ پول، بانک با «ناترازی» مواجه شده و مجبور به استقراض از بانک مرکزی می‌شود. این اتفاق در نهایت باعث رشد نقدینگی و تورم شده و قدرت خرید شما را کاهش می‌دهد. بنابراین، مدیریت درستِ این ترازنامه، مرزِ باریک بین ثباتِ مالی و بحران‌های بانکی است.