نقدینگی اضطراری

نقدینگی اضطراری در واقع همان وامِ لحظه آخری است که بانک مرکزی به بانک‌هایی می‌دهد که با وجود داشتن دارایی‌های مختلف، در لحظه پول نقد کافی برای پاسخ به تقاضای مشتریانشان ندارند. در اقتصاد ایران، وقتی بانکی با کمبود شدید منابع مواجه می‌شود و نمی‌تواند چک‌های مشتریان یا مطالبات سایر بانک‌ها را تسویه کند، برای اینکه کل اعتبار نظام بانکی خدشه‌دار نشود، بانک مرکزی نقش «آخرین وام‌دهنده» را بازی کرده و این اعتبار اضطراری را تامین می‌کند.

اهمیت این موضوع برای شما در امنیت سپرده‌هایتان نهفته است؛ اگر این سازوکار نباشد، با مشکل خوردن یک بانک، ممکن است دسترسی شما به پولتان مسدود شود. اما این سکه روی دیگری هم دارد؛ در ایران وقتی بانک مرکزی نقدینگی اضطراری زیادی به بانک‌ها تزریق می‌کند، در واقع پایه پولی را افزایش داده که نتیجه مستقیم آن در بلندمدت، رشد تورم و کاهش قدرت خرید شماست. بنابراین، این ابزار مانند یک داروی حیاتی است که مصرف بی‌رویه آن می‌تواند منجر به داغ شدن بازار دلار و گرانی کالاها شود.