
تناقض توسعه در شهرهای ایران؛ فاصله معنیدار ظرفیت تا رفاه
رتبه جهانی شهرهای ایران نشاندهنده شکاف عمیق میان ظرفیتهای اقتصادی و کیفیت زندگی است.
کیفیت زندگی یعنی چقدر از روزهایمان را با رضایت سپری میکنیم. در اقتصاد، این مفهوم فقط با عدد حقوق سنجیده نمیشود، بلکه به این نگاه میکند که آیا با آن حقوق میتوانید در خانهای امن زندگی کنید، فرزندتان را به مدرسه خوب بفرستید و در صورت بیماری، نگران هزینههای درمان نباشید. در واقع، کیفیت زندگی فاصله بین زنده ماندن و زندگی کردن را پر میکند. در ایران، نوسانات ارزی و تورم مستقیماً روی این شاخص اثر میگذارند. مثلاً وقتی قیمت مسکن یا خودرو جهش میکند، شما مجبور میشوید از تفریح، آموزش یا حتی تغذیه سالم بزنید تا هزینههای اولیه را پوشش دهید؛ این یعنی افت کیفیت زندگی. همچنین مسائلی مثل آلودگی هوا یا ترافیک که وقت و سلامت شما را میگیرند، حتی با درآمد بالا، کیفیت زندگی را پایین میآورند چون زمان و سلامتی شما در حال هدر رفتن است.

رتبه جهانی شهرهای ایران نشاندهنده شکاف عمیق میان ظرفیتهای اقتصادی و کیفیت زندگی است.

تهران رتبه ۴۵۹ را در شاخص جهانی شهرها ۲۰۲۶ کسب کرد.