تحرک اجتماعی

تحرک اجتماعی در واقع دماسنجِ عدالت در فرصت‌هاست. این شاخص نشان می‌دهد که ساختارِ اقتصاد چقدر اجازه می‌دهد جایگاهِ مالیِ شما بر اساسِ استعداد و زحمتتان تعیین شود، نه فقط بر اساسِ ثروتِ پدری یا شانسِ تولد. در یک اقتصادِ پویا، نردبانِ طبقاتی سالم است و افرادِ توانمند می‌توانند با آموزش و تخصص، وضعیتِ معیشتیِ خود را نسبت به نسلِ قبل بهبود ببخشند و از دهک‌های پایین به سمتِ دهک‌های پردرآمد حرکت کنند. در ایرانِ امروز، تحرکِ اجتماعی با چالشِ بزرگِ تورمِ دارایی‌ها روبروست. اگر در دهه‌های گذشته تحصیلاتِ دانشگاهی راهِ اصلیِ رسیدن به رفاه بود، حالا جهشِ قیمتِ مسکن و دلار باعث شده کسانی که از قبل دارایی داشتند ثروتمندتر شوند و حقوق‌بگیران، حتی با تخصصِ بالا، برای رسیدن به طبقهٔ متوسط با مانعِ بزرگی روبرو باشند. وقتی تحرکِ اجتماعی کم می‌شود، ثروت بیش از آنکه حاصلِ تلاش و نوآوری باشد، به ارث یا داشتنِ دارایی‌های قدیمی وابسته می‌شود که این موضوع انگیزهٔ نسلِ جوان را برای فعالیتِ اقتصادیِ مولد کاهش می‌دهد.