فردگرایی روش‌شناختی

این مفهوم می‌گوید که «جامعه» یا «بازار» موجودات زنده‌ای نیستند که به تنهایی تصمیم بگیرند. هر اتفاقی که در اقتصاد می‌افتد، از صف خرید خودرو گرفته تا نوسان قیمت دلار، ریشه در انتخاب‌ها، ترس‌ها و امیدهای تک‌تکِ من و شما دارد. برای تحلیل درستِ یک مشکل، نباید فقط به آمارهای کلی نگاه کرد، بلکه باید فهمید هر فرد بر اساس چه سودی یا از ترسِ چه ضرری، فلان تصمیم را گرفته است.

وقتی می‌گوییم «بازار مسکن گران شد»، فردگرایی روش‌شناختی به ما می‌گوید به جای مقصر دانستنِ یک موجودِ خیالی به نام بازار، ببینیم چرا یک فروشنده در تهران ترجیح می‌دهد ملکش را نفروشد یا چرا یک خریدار برای حفظ ارزش پولش به این بازار هجوم می‌برد. این نگاه به ما کمک می‌کند بفهمیم تا وقتی انگیزه‌های فردی (مثل ترس از تورم) تغییر نکند، دستورهای دولتی برای کنترل قیمت‌ها بی‌فایده است؛ چون آدم‌ها همیشه راهی برای دور زدنِ قوانینی که به ضررِ شخصی‌شان باشد پیدا می‌کنند.