
فولاد در تله قیمتگذاری دستوری؛ تهدیدی برای توسعه و رقابتپذیری
قیمتگذاری دستوری در صنعت فولاد با کاهش حاشیه سود و ایجاد رانت، انگیزه سرمایهگذاری و توسعه را در این صنعت پیشران سرکوب میکند.
بازار رقابتی یعنی جایی که قدرت تعیین قیمت دست یک شرکت یا شخص خاص نیست. تصور کنید برای خرید یک پیراهن به بازار تهران میروید؛ صدها مغازه وجود دارد که کالاهای مشابه میفروشند. اگر یکی از آنها قیمت را بیدلیل بالا ببرد، شما به راحتی به مغازه بعدی میروید. در این حالت، قیمت نه با دستور و بخشنامه، بلکه بر اساس میزان موجودی کالا و تعداد خریداران تعیین میشود و فروشنده برای جذب مشتری مجبور است منصف باشد.
اهمیت رقابت در زندگی ما زمانی روشن میشود که آن را با بازارهای انحصاری مقایسه کنیم. مثلاً در بازار خودروی ایران که رقابت محدود است، خریدار حق انتخاب کمی دارد و کیفیت و قیمت اغلب رضایتبخش نیست. اما در بازاری مثل فروشگاههای اینترنتی یا سوپرمارکتها، چون رقابت شدید است، مدام شاهد تخفیفهای واقعی و بهبود خدمات هستیم. در واقع رقابت باعث میشود پول شما ارزش بیشتری پیدا کند و تولیدکننده هم برای حذف نشدن، مجبور به نوآوری و احترام به مشتری شود.
این روزها بحث داغ خودرو و قیمتگذاری آن، بار دیگر اهمیت «بازار رقابتی» را به سفرههای مردم کشانده است. وقتی مجلس شرط آزادسازی قیمت را واردات گسترده میداند، در واقع به نبود رقابت در بازار داخلی اشاره دارد. در غیاب رقبای خارجی، حتی نوسان قیمت برندهای جهانی مثل سامسونگ هم بیشتر به چشم میآید، چون در یک بازار غیررقابتی، مصرفکننده ایرانی گزینههای محدودی برای محافظت از قدرت خریدش دارد.

قیمتگذاری دستوری در صنعت فولاد با کاهش حاشیه سود و ایجاد رانت، انگیزه سرمایهگذاری و توسعه را در این صنعت پیشران سرکوب میکند.

توقف ثبت سفارش واردات موبایل در سال جاری، بازار را با کاهش عرضه، تعدیل نیرو و افزایش قیمت مواجه کرده است.

سامسونگ با گلکسی زد فولد ۸ و بهرهگیری از تأخیر اپل، قصد دارد رهبری بازار تاشوها را تثبیت کند.

مجلس افزایش قیمت خودرو در بازار انحصاری را غیرقانونی خواند و خواستار تسریع واردات برای شکستن انحصار شد.