
شفابانکها و موسسات اعتباریآزمون واگذاری شفادارو؛ گامی در مسیر پایان بنگاهداری بانکی
واگذاری شفادارو توسط بانک ملی گامی قانونی برای خروج بانکها از بنگاهداری و تمرکز بر تامین مالی است.
همچنین: بنگاهداری بانکی
بنگاهداری بانکها زمانی رخ میدهد که بانک از نقش سنتی خود یعنی امانتداری و اعطای تسهیلات خارج شده و خودش به یک تاجر بزرگ تبدیل میشود. در اقتصاد ایران، بانکها به دلیل تورم مزمن و برای جبران ناترازیهای مالیشان، ترجیح میدهند پولهای مردم را صرف خرید زمین، ساختوساز مالهای تجاری یا خرید سهام شرکتهای پتروشیمی و فولادی کنند. در این حالت، بانک دیگر فقط یک نهاد مالی نیست، بلکه به رقیبی قدرتمند برای بخش خصوصی تبدیل میشود که هم پول و هم قدرت چانهزنی بالایی دارد.
این وضعیت مستقیماً روی زندگی روزمره شما اثر میگذارد؛ وقتی منابع بانک در پروژههای ساختمانی بزرگ یا شرکتهای تابعه خودش قفل میشود، دیگر نقدینگی کافی برای پرداخت وامهای خرد مثل وام ازدواج، مسکن یا خرید کالا باقی نمیماند. در واقع، پولی که باید صرف چرخش چرخ تولید و رفع نیاز مردم شود، صرف سرمایهگذاریهای بلندمدت بانک میشود. همچنین هجوم بانکها به بازار داراییهایی مثل مسکن برای حفظ ارزش داراییهایشان، یکی از عوامل اصلی جهش قیمت خانه و سختتر شدن خانهدار شدن برای مردم عادی در شهرهای بزرگ است.
این روزها دولت با استفاده از اهرم مالیات، فشار را بر بانکها افزایش داده تا آنها را از مدیریت مستقیم شرکتها و املاک خارج کند. هدف این است که سرمایههای منجمد بانکها آزاد شده و به جای بنگاهداری، صرف حمایت از تولید و پرداخت تسهیلات به مردم شود؛ موضوعی که مستقیماً بر سرعت گردش پول و رونق کسبوکارهای ایرانی اثر میگذارد.

واگذاری شفادارو توسط بانک ملی گامی قانونی برای خروج بانکها از بنگاهداری و تمرکز بر تامین مالی است.

فروش اجباری داراییهای بانکی بدون تقاضای مؤثر بازار، به جای حل ناترازی، میتواند زیانهای جدیدی به بار آورد.

نمایندگان مجلس بر ضرورت خروج بانکها از بنگاهداری، شفافیت تسهیلات و اجرای تکالیف قانونی شبکه بانکی تاکید کردند.

مالیات بر اموال مازاد بانکها، ابزاری برای اجبار به فروش داراییهای غیرمولد و بازگشت منابع به چرخه تولید است.