تقاضای مصرفی

تقاضای مصرفی همان پولی است که من و شما برای چرخاندن چرخ زندگی‌مان خرج می‌کنیم. وقتی برای خانه‌تان یخچال می‌خرید، بنزین می‌زنید یا هزینه اینترنت می‌دهید، در واقع دارید تقاضای مصرفی ایجاد می‌کنید. در این حالت، هدف شما استفاده کردن از آن کالا یا خدمت است، نه اینکه آن را گوشه‌ای بگذارید تا گران شود و بعداً بفروشید. این بخش از تقاضا، موتور اصلی تولید در کارخانه‌های داخلی و واردات کالا به کشور است و نشان می‌دهد که سفره مردم چقدر بزرگ یا کوچک شده است.

در اقتصاد ایران، تشخیص تقاضای مصرفی از تقاضای سرمایه‌ای بسیار مهم است. مثلاً وقتی قیمت خودرو بالا می‌رود، بخشی از مردم واقعاً برای نیاز خانواده خودرو می‌خرند که این همان تقاضای مصرفی است؛ اما عده‌ای دیگر برای حفظ ارزش پولشان آن را می‌خرند تا بعداً گران‌تر بفروشند. اگر به دلیل تورم، تقاضای مصرفی مردم کم شود، بازارها دچار رکود می‌شوند؛ چون تولیدکننده می‌بیند خریدار واقعی که کالا را برای استفاده بخواهد دیگر توان مالی ندارد. این اتفاق مستقیماً کیفیت زندگی و رفاه خانواده‌های ایرانی را کاهش می‌دهد.