حجم تولید

حجم تولید که در ادبیات بازار به آن تیراژ هم می‌گویند، مقدار فیزیکی خروجی یک فعالیت اقتصادی است. برخلاف مفاهیم پولی، اینجا تمرکز روی تعداد است؛ یعنی چند دستگاه خودرو، چند تن فولاد یا چند متر پارچه تولید شده است. وقتی از حجم تولید ملی حرف می‌زنیم، در واقع درباره توان واقعی اقتصاد برای پاسخ به نیازهای مردم بدون وابستگی به واردات صحبت می‌کنیم.

در اقتصاد ایران، حجم تولید رابطه مستقیمی با قیمت کالا در بازار و محتویات جیب شما دارد. وقتی تیراژ تولید در کارخانه‌ای مثل ایران‌خودرو یا سایپا بالا می‌رود، هزینه‌های ثابت (مثل برق و دستمزد) روی تعداد بیشتری محصول تقسیم شده و قیمت تمام‌شده هر واحد کاهش می‌یابد. این یعنی اگر تولید به اندازه کافی باشد، قیمت‌ها در بازار آزاد کمتر تحت تاثیر دلال‌بازی قرار می‌گیرد و برای مصرف‌کننده نهایی ارزان‌تر تمام می‌شود.

علاوه بر این، برای کسانی که در بورس تهران فعالیت می‌کنند، حجم تولید یک چراغ راهنماست. افزایش تیراژ تولید یک شرکت، حتی اگر قیمت فروش تغییر نکند، به معنای سود بیشتر و رشد ارزش سهام آن شرکت است. در مقابل، وقتی به دلیل قطعی برق در تابستان یا گاز در زمستان حجم تولید صنایع بزرگ افت می‌کند، عرضه در بازار کم شده و موج بعدی گرانی کالاها و افت سود سهامداران آغاز می‌شود.