خلق اعتبار

خلق اعتبار یعنی بانک‌ها منتظر نمی‌مانند تا کسی پولی را در شعبه سپرده‌گذاری کند تا همان را به فرد دیگری وام بدهند. وقتی شما از بانک وام می‌گیرید، بانک صرفاً با یک ثبت حسابداری در سیستم خود، موجودی حساب شما را افزایش می‌دهد. این عدد جدید که به حساب شما اضافه شده، همان «پول بانکی» یا اعتبار است که تا پیش از آن وجود خارجی نداشت و حالا شما می‌توانید با آن خرید کنید.

در اقتصاد ایران، این فرآیند موتور محرک نقدینگی است. وقتی بانک‌ها بدون نظارت دقیق و بیش از توان واقعی‌شان وام می‌دهند (مثلاً برای پروژه‌های ساختمانی بزرگ یا جبران ناترازی خودشان)، حجم پول در گردش ناگهان جهش می‌کند. نتیجه این می‌شود که ریالِ بیشتری در دست مردم می‌چرخد در حالی که کالا و خدمات به همان اندازه رشد نکرده است؛ اینجاست که قدرت خرید هر ریال شما کم شده و تورم خودش را در قیمت پراید، دلار و اجاره‌خانه نشان می‌دهد.