مدیریت استعداد

مدیریت استعداد در واقع هنرِ پیدا کردن آدم‌های درست برای صندلی‌های درست و تلاش برای ماندگار کردن آن‌ها در بدنه اقتصاد است. در این نگاه، کارمند صرفاً یک حقوق‌بگیر نیست، بلکه دارایی ارزشمندی است که باید برای رشدش برنامه داشت. شرکت‌ها با شناسایی مهارت‌های خاص هر فرد، فضایی می‌سازند که او به جای فرسودگی، بیشترین بازدهی را داشته باشد و به موتور محرک آن مجموعه تبدیل شود.

در اقتصاد تورمی و پرنوسان ایران که هزینه‌ی جایگزینی نیرو و آموزش مجدد بسیار بالاست، مدیریت غلط استعدادها مستقیماً به دارایی مردم آسیب می‌زند. وقتی یک شرکتِ بزرگ بورسی یا یک استارتاپ پیشرو نمی‌تواند متخصصان خود را حفظ کند و آن‌ها مهاجرت می‌کنند، آن شرکت دچار افت بهره‌وری و کاهش سود می‌شود که در نهایت روی قیمت سهام و کیفیت خدماتی که به ما می‌دهد اثر منفی می‌گذارد. حفظ یک نیروی ماهر در داخل کشور، یعنی جلوگیری از هدررفت سرمایه‌ی انسانی که گران‌بهاتر از نفت و دلار است.