مقایسه تورم مواد غذایی و حداقل دستمزد در اروپا
رشد حداقل دستمزد در بیشتر کشورهای اروپایی طی پنج سال گذشته از تورم مواد غذایی پیشی گرفت.
همچنین: تورم خوراکیها
تورم مواد غذایی یعنی وقتی برای خرید همان مقدار نان، گوشت، لبنیات و میوه که ماه پیش میخریدید، امروز باید پول بیشتری بپردازید. این عدد نشاندهنده سرعت گران شدن کالاهای اساسی است که حذف آنها از زندگی ممکن نیست. برخلاف کالاهای بادوام مثل خودرو، این تورم مستقیماً با بقای روزمره ما سر و کار دارد و هر تغییری در آن بلافاصله در سبد خرید روزانه احساس میشود. در اقتصاد ایران، این نوع تورم معمولاً از نوسان قیمت دلار و حذف یارانههای دولتی مثل ارز ترجیحی آب میخورد. مثلاً وقتی قیمت نهادههای دامی گران میشود، اثرش را چند هفته بعد در قیمت مرغ و تخممرغ میبینیم. چون بخش بزرگی از درآمد خانوارهای ایرانی صرف خوراک میشود، بالا رفتن این تورم یعنی فشار مستقیم به دهکهای پایینتر و کوچکتر شدن سفرهای که دیگر جایی برای حذف کردن ندارد.
این روزها که خبرهای افزایش قیمت نان در استانهای مختلف و ناتوانی طرح کالابرگ در پوشش هزینههای سفره مردم شنیده میشود، تورم مواد غذایی به ملموسترین دغدغه ایرانیها تبدیل شده است. از طرفی تنشهای منطقهای با اثر بر زنجیره تأمین، حتی قیمت سادهترین خوراکیها را تهدید میکند و امنیت غذایی دهکهای پایین را به اخبار گره زده است.
رشد حداقل دستمزد در بیشتر کشورهای اروپایی طی پنج سال گذشته از تورم مواد غذایی پیشی گرفت.

افزایش حجم دام آماده کشتار در کشور به کاهش قیمت دام زنده و بهبود تولید گوشت قرمز در پاییز منجر شده است.

با وجود قیمتگذاری دستوری، محصولات لبنی با ترفندهای مختلف تا ۱۳۶ درصد بالاتر از نرخ مصوب فروخته میشوند.

وزیر جهاد کشاورزی از آغاز صادرات مرغ و پرداخت تدریجی ۴.۵ میلیارد دلار مطالبات واردکنندگان خبر داد.

کالابرگ با وجود پوشش گسترده، به دلیل تورم بالا تنها ۲۰٪ هزینههای خوراکی را پوشش میدهد و نیازمند اصلاح فوری است.

قیمت انواع نان در استان سمنان با ابلاغ رسمی استانداری بین ۷۰ تا ۱۰۰ درصد گران شد.

تنشهای ژئوپلیتیک در خاورمیانه با گران کردن سوخت و کود، قیمت مواد غذایی را در قلب اروپا جهش داده است.