
درسهای مدیرعامل سابق دیزنی از احیای شرکت و مدیریت بحران
باب ایگر تجربیات خود را درباره رهبری، فرهنگ سازمانی و احیای دیزنی روایت میکند.
همچنین: مدیریت جانشینی
جانشینپروری یعنی یک شرکت به جای اینکه منتظر بماند تا صندلیِ مدیری خالی شود و بعد سراغِ آگهیِ استخدام برود، از قبل مهرههای کلیدیاش را تربیت کند. این فرآیند باعث میشود دانش و تجربهای که در ذهنِ مدیرانِ قدیمی است، به نسلِ بعدی منتقل شود و با رفتنِ یک نفر، کلِ ساختارِ مجموعه بههم نریزد. در واقع، این کار نوعی بیمه کردنِ آیندهٔ شرکت در برابرِ حوادثِ پیشبینینشده و تضمینِ تداومِ فعالیتهای سودآور است.
در اقتصادِ ایران که بسیاری از شرکتها یا خانوادگی هستند یا به شدت به یک مدیرِ خاص وابستهاند، نبودِ جانشینپروری مستقیماً به جیبِ شما آسیب میزند. مثلاً وقتی بنیانگذارِ یک کارخانهٔ بزرگ یا مدیرِ یک شرکتِ بورسی بدونِ داشتنِ جانشینِ لایق کنار میرود، ارزشِ سهامِ آن شرکت در بورسِ تهران دچارِ نوسانِ شدید میشود و اعتمادِ بازار از بین میرود. داشتنِ یک برنامهٔ روشن برای جانشینی، یعنی سرمایهٔ شما در آن شرکت امنیتِ بیشتری دارد و سودآوریِ بلندمدتِ آن در تلاطمهای مدیریتی حفظ میشود.
در روزهایی که بنگاههای بزرگ ایران، از معادن تا سازمانهای خدماتی، با بحران تصمیمگیری و خلاء مدیران کارآمد دستوپنج نرم میکنند، موضوع جانشینپروری از یک بحث لوکس به ضرورتی برای بقا تبدیل شده است. ناتوانی در کادرسازی سیستماتیک و هماهنگی با تحولات تکنولوژیک، باعث شده تا پایداری کسبوکارها در برابر بحرانهای اقتصادی و تغییرات مدیریتی به شدت آسیبپذیر شود.

باب ایگر تجربیات خود را درباره رهبری، فرهنگ سازمانی و احیای دیزنی روایت میکند.

فرسایش دانش و خروج متخصصان، ظرفیت تصمیمگیری سازمانها را از درون کوچک میکند.

توسعه ناپایدار و تمرکز بر ظاهر در موسسات خیریه میتواند آنها را از ماموریت اصلی خود دور کند.

جانشینپروری و تربیت مدیران آینده در عصر هوش مصنوعی برای پایداری و ثبات سازمانها حیاتی است.

صنعت معدن ایران از ضعف در مدیرپروری سیستماتیک و غلبه انتصابات سیاسی بر شایستهسالاری رنج میبرد.

دولت با هدف افزایش بهرهوری، نظام پرداخت حقوق کارکنان را به ارزیابی عملکرد و شایستگیهای مدیریتی پیوند میزند.

شرکتهای موفق با برنامهریزی بلندمدت و پرورش جانشینان داخلی، ریسک تغییرات ناگهانی در رأس مدیریت را به حداقل میرسانند.

فقدان سازوکار گذار شغلی و فشارهای اقتصادی، مانع از جانشینپروری و پویایی در حرفه حسابرسی ایران شده است.